Afdeling Bridge                                                                        Jaarverslag 2010

Niets dan goeds natuurlijk van alle andere recreatieve voorzieningen die onder de vlag van Walboduin ressorteren . Maar als er één activiteit is die kan worden beschouwd als het cement van de wijkvereniging dan is dat toch wel het wijkbridge.

Samen met de Contactochtenden fleurde Walboduin Bridge al vanaf de oertijd het leven van de wijkbewoners op. Ook qua continuïteit en kwantiteit is er sprake van een geduchte prestatie, zoals dat blijkt uit een ons nagelaten document van de nestor van het Wijkbridge, Piet Noordeloos die het immers allemaal vanaf het begin heeft meegemaakt.

Al voordat er een wijkgebouw was werd er gespeeld in de gemeenschapsruimte van de Elizabeth Brugsmaflat en toen in 1983 Walboduin geopend werd, kwam er meteen een aantal clubs in actie. Ooit één voor elke werkdag (behalve vrijdag) en nu nog drie: één op maandagavond (met nu 60 leden:begeleiding Fred van der Veen), dinsdagmiddag (40: begeleiding Jetse Bos) en woensdagmiddag (65: begeleiding Virginie van Engen). Weliswaar van half september tot eind april maar de onverbeterlijken kunnen ook in de zomermaanden terecht bij het vrijblijvende en voor ieder toegankelijke zomerbridge op woensdagmiddag, waarvoor ook in 2010 een goede belangstelling bestond (gemiddeld zo’n 60/70 spelers).

Veranderingen in 2010

Het meest opmerkelijke aspect van het bridgegebeuren is de rustige continuïteit. Daartoe dragen zeker de trouwe opkomst en het voorbeeldige afmeldingsgedrag hun steentje bij. De stemming bij alle clubs is ronduit gezellig, ook al omdat het vooral gaat om het spel en niet om de knikkers. Dat neemt niet weg dat er toch wel eens veranderingen optreden. Wij noemen :

·        De komst van de plateaulift die de toegankelijkheid zeer heeft verbeterd. Sommige leden waren eerst wel wat angstig om met dit indrukwekkende gevaarte te reizen (zij het niet zozeer vanwege de snelheid). Maar dankzij onze beide conciërges die onvermoeibaar trap-op-trap-af bleven meelopen, is inmiddels iedereen volleerd. Hulde, heren

·        Ook was 2010 het jaar waarin de bridgemates werden ingevoerd: elektronische wondertjes die snelle  scoreverwerking mogelijk maken.  Leuk voor de spelers en zeer werkbesparend voor de begeleiders.

·        De wisseling van de contactpersoon tussen bestuur en de gezamenlijke clubs. Anja Staring gaf na twaalf jaar trouwe dienst de fakkel over aan Virginie van Engen, die behalve begeleidster van de woensdagclub  zich ook  als bevoegd NBB-docente heeft ontfermd over onze beginnerscursussen. Anja’s laatste optreden ‘in office’  was het leiden van de jubileumdrive op 30 mei: een doorslaand succes.

Tenslotte

De wijken Bohemen, Waldeck en Kijkduin staan alom bekend als wijken waar relatief veel  vitale (hoog)bejaarden rondstappen die bovendien bijzonder slim uit hun ogen kijken.

Wij beschouwen dit zonder meer als een gevolg van het bloeiende wijkbridge want dit is immers bij uitstek vitamine voor de hersens en het houdt je ook sociaal bij de les. Aan de nadere kant is zo’n bevolkingsopbouw weer niet goed voor vooral de middagclubs. Het werkend volkje levert so wie so geen nieuwe leden en elk jaar stijgt de gemiddelde leeftijd weer een jaartje. Want eigenlijk vertrekken er nooit leden uit onvrede of omdat een andere tak van sport lonkt  maar wel vanwege leeftijdgerelateerde omstandigheden. Om ook op de middenlange termijn door te kunnen gaan is dus eigenlijk een constant stroompje van verse bridgers noodzakelijk. Vandaar dus dat wij het initiatief hebben genomen om bridgecursussen te organiseren als doelgroep recent gepensioneerde  jongelui  met de schaduw van Abraham op de schouder. Dat beleid gaat zich nu vertalen in nieuwe aanwas voor de clubs. Niet zo veel als waarop we gehoopt hadden (kennelijk blijven velen steken in het huiskamerbridge) maar voldoende om de toekomst van alle clubs met vertrouwen tegemoet te zien.

Jetse Bos